Solinka to malutka wieś, właściwie osada leżąca pomiędzy masywem Hyrlatej (Hyrlata - 1103m n.p.m, Rosocha - 1084m n.p.m, Berdo - 1041m n.p.m), a grzbietem granicznym, w dolinie rzeki o tej samej nazwie, która jest trzecią pod względem długości (45km) rzeką w Bieszczadach.

Matragona z drogi do Solinki.
foto: Piotr Szechyński

Solinka została lokowana w XVI wieku, potem była wielokrotnie niszczona, m.in. przez tołhajów, oraz oddziały Rakoczego. Po II wojnie została zniszczona i wysiedlona, obecnie na Solinkę składają się cztery zabudowania - w tym leśniczówka.

Więcej na temat historii samej wsi:
» Solinka - rys historyczny

Pieszo najprościej dojść tu z miejscowości Żubracze, lub z Roztok Górnych.

Wychodząc z Żubraczego idziemy szosą w kierunku zachodnim, przechodzimy przejazd kolejki wąskotorowej i skręcamy w pierwszą napotkaną drogę w lewo. Po chwili przechodzimy most na Solince i wkraczamy w malownicza dolinę, mając po prawej strome zbocza Matragony.

Hyrlata z drogi do Solinki.
foto: Piotr Szechyński

Droga prowadzi przez las, co chwilę wznosząc się lub opadając - po około 20 minutach po prawej miniemy most wąskotorówki, której tory będą znajdować się teraz cały czas po naszej prawej stronie, blisko drogi, jednak w okresie letnim nie będą widoczne - wysokie trawy i zarośla. Po kolejnych 10 minutach, po lewej i prawej stronie duże skupisko retort (wypał węgla drzewnego). W 45 minut, licząc od szosy, dojdziemy do skrzyżowania dróg. Za naszymi plecami piekny widok na Matragonę, z przodu, nieco po lewej, coraz wyraźniej rysuje się masyw Hyrlatej. Na pagórku po lewej, naprzeciw skrzyżowania, niewielki staw, należący do koła wędkarskiego z Cisnej.

Idziemy dalej prosto, zostawiając skrzyżowanie (jeszcze tutaj wrócimy). Po obu stronach coraz rozleglejsze łąki i sporo drzew owocowych - znak, że dawniej sięgała tu wieś. Warto zwrócić uwagę na dużą liczbę mrowisk znajdujących się po lewej stronie drogi. Jeszcze kwadrans i dochodzimy do zabudowań - obecnie jest ich 4 - to Solinka. Jedno z nich to leśniczówka. Po przeciwnej stronie coś, na kształt niewielkiego obozu harcerskiego - maszt, "wartownia".

Dawny cmentarz w Solince.
foto: Piotr Szechyński

Kilkaset metrów za zabudowaniami, po lewej stronie drogi dawny cmentarz, oraz miejsce po cerkwi. Brak tabliczki, czy jakiejkolwiek innej informacji - miejsce poznamy po "mostku" przez rów. Zbaczamy tu na chwilę, od razu rzucają się w oczy wielkie, stare drzewa. Widać resztki murku okalającego dawną cerkiew, zardzewiały żelazny krzyż. Nieco w głębi kilkanaście nagrobków, część mocno zniszczona przez czas. Tu znajdowała się dawna Solinka - ciągnąc się jeszcze dalej w kierunku Roztok. Gdybysmy poszli drogą dalej prosto - wyjdziemy właśnie w Roztokach - około 1 godziny.

Jeżeli planujemy jednak powrót do Żubraczego, można podejść z powrotem do wspomnianego wczesniej skrzyżowania i skręcić na nim, zamiast wracać tą samą drogą. Po chwili przejdziemy most na Solince i dochodzimy do torów wąskotorówki. W głębi retorty, obok pojedynczy grób usypany z kamieni, drewniany krzyż z zatkniętym na nim zardzewiałym hełmem.

Kiedyś - stacja kolejki w Solince.
foto: Piotr Szechyński

Gdybyśmy poszli torami na zachód, po niedługim czasie doszlibyśmy do stacji kolejki w Balnicy, skąd idąc dalej można łatwo zejść na drogę do dawnej Balnicy i wyjść na szosę w Maniowie - można również przejść na szlak niebieski (graniczny), który, na odcinku Solinka - Balnica biegnie wzdłuż torów.

Chcąc wrócić z powrotem do Żubraczego, wchodzimy na tory i udajemy się w kierunku północnym, a więc wzdłuż trasy, którą przyszliśmy. Po 10 minutach widoczne 3 zwrotnice, oraz rozjazd torów w prawo i lewo. Na słupie po prawej przybita tablica z napisem "Solinka". Tu znajdowała się stacja wąskotorówki. Nieopodal, po lewej stronie, była kiedyś studencka baza namiotowa "Solinka" - niestety została zlikwidowana.

Po kolejnych 20 minutach marszu torami (warto się upewnić czy w tym czasie nie będzie przejezdżać kolejka) tory zbliżą się do drogi w okolicy mostu na Solince - można przejść z powrotem na drogę i po kwadransie dochodzimy do szosy w kierunku Żubraczego.

W roku 2010 oddana została ścieżka edukacyjna Udava - Solinka. Ścieżka ta składa się z 3 części a jedna z nich (4,5km) biegnie przez Solinkę. Kolejne jej przystanki na tej trasie to: cmentarz i miejsce po cerkwi w Solince, miejsce bytowania bobra europejskiego, sukcesja naturalna, las bukowy, przebudowa drzewostan, strefa ekotonowa lasu oraz zagospodarowanie turystyczne lasu. We wszystkich tych miejscach umieszczono tablice z opisem atrakcji. Pozostałe części ścieżki to trasa przez Balnicę oraz do słowackiej Udavy.

Czasy przejść:

• Żubracze - Solinka, ok.1¼ h, powrót ok. 1 h.
• Solinka - Roztoki Górne, ok. 1 h,
• Solinka - Balnica (stacja), ok. ½ h.
• Solinka - Balnica (dawna wieś), ok. 1¼ h.
• Solinka - szlak niebieski, ok. ¼ h.

Dzisiejsze zabudowania Solinki.
foto: Piotr Szechyński

Rowerem  - wspomniana trasa idealnie nadaje się na rower, część z niej wchodzi zresztą w skład tras rowerowych "Zielony Rower". Można zrobić następującą pętlę, okrążając cały masyw Hyrlatej:

Cisna - Majdan - Żubracze - Solinka - Roztoki Górne - Liszna - Majdan - Cisna, lub w kierunku przeciwnym.

Trasa rowerowa jest oznakowana, droga dobra, niewiele dziur, sporo drobnych kamieni - jedzie się dość przyjemnie. W przypadku braku roweru, aby pokonać tę trasę, można w okresie letnim skorzystać z wypożyczalni rowerów, znajdującej się w Cisnej.

Czas przejazdu pętli: ok. 2 godziny,
Długość trasy: ok. 27km.

Dolina Solinki jest miejscem w które na pewno warto się wybrać. Malownicze położenie, rozległe łąki, względny spokój, a przy dobrej pogodzie piękne widoki na Matragonę, oraz masyw Hyrlatej są godne polecenia, zarówno na wyprawę pieszą, jak i rowerem.

Zobacz także: » Cmentarz w Solince

Piotr Szechyński

Tory kolejki wąskotorowej w Solince.
foto: Piotr Szechyński

Solinka - z lewej stare zabudowania, z prawej nowy budynek leśniczowki.
foto: Piotr Szechyński