Muczne to niewielka osada leśna, której dokładniejszy opis znajduje się tutaj. Jest to idealne miejsce jako baza wypadowa na Bukowe Berdo, ze względu na bliskie położenie - ale także dalej: przez Bukowe Berdo, Krzemień na Tarnicę, lub do Wołosatego przez Halicz.

Muczne. Początek trasy.
foto: Piotr Szechyński

Szlak wychodzący z Mucznego oznaczony jest kolorem żółtym. W Mucznem zaczyna się on naprzeciw hotelu "Muczne", będzie oznakowanie i skręt w prawo, mijamy jeszcze kilka zabudowań i schodzimy w widoczną przecinkę leśną. Warto uważać w tym miejscu, bo szlak jest tu dość niefortunnie oznakowany i mniej uważni mogą pójść w inną stronę (na prywatną posesję) a wracanie się jest dość denerwujące - a więc idziemy w kierunku szerokiej przecinki leśnej po prawej stronie, nie natomiast dalej drogą wzdłuż ostatnich zabudowań, jak sugerowałoby oznaczenie. W pobliżu punkt informacyjno - kasowy BdPN (w sklepie spożywczym), gdzie należy wykupić bilety wstępu na teren parku. Mijamy dawny krzyż przydrożny oraz tablicę ze schematem ścieżki przyrodniczej "Bukowe Berdo", której bieg pokrywa się z biegiem szlaku.

Początkowo szlak wiedzie przez las.
foto: Piotr Szechyński

Wchodzimy do lasu, droga łagodnie pnie się pod górę, następnie zwęża przechodząc w ścieżkę. Dalej łagodnie, miejscami trochę mocniej pod górę, dochodzimy do granicy Bieszczadzkiego Parku Narodowego oznaczonej stosowną tablicą. Od tego miejsca nie należy zbaczać ze szlaku. W parku narodowym można poruszać się tylko po wyznaczonych szlakach i ścieżkach.

Szlak ponownie przechodzi w szerszą przecinkę, by po chwili zacząć wspinać się mocniej w górę. Jest to znak, że do grzbietu Połoniny Dźwiniackiej zostało całkiem niewiele, zresztą szlak jest bardzo krótki, obliczony na przejście w 1h 15min. do przełączki + plus ok. 45 min. dojście na sam szczyt.

Miejsce gdzie szlak żółty krzyżuje się z niebieskim.
foto: Piotr Szechyński

Po przekroczeniu granicy lasu, wychodzimy na strome, ale krótkie zbocze Bukowego i po 15 minutach powinniśmy osiągnąć grzbiecik. W tym miejscu szlak żółty zostaje przecięty przez niebieski, biegnący z Wołosatego a schodzący do Widełek. Niebieski oczywiście nie kończy tu swojego biegu, lecz biegnie dalej przez Widełki w stronę schroniska studenckiego "Koliba" na Przysłupie, Dwernika i dalej przez Otryt, aż do Ustrzyk Dolnych.

Po osiągnięciu grzbietu ujrzymy za naszymi plecami bardzo ładny widok Mucznego, po lewej stronie Bukowe Berdo i ledwie wystającą Kopę Bukowską (1320m n.p.m), natomiast na wprost będzie Połonina Caryńska (1297m n.p.m). Od tego momentu reszta trasy to piękny, bardzo widokowy szlak - uważany przez wielu za najpiękniejszy szlak bieszczadzki.

Przed nami Bukowe Berdo (z lewej).
foto: Piotr Szechyński

Jeżeli podejdziemy szlakiem niebieskim, grzbietem Bukowego Berda, po jakichś 20 minutach odsłoni się także Krzemień (1335m n.p.m) oraz Tarnica (1346m n.p.m), a po jej prawej stronie doskonale widoczny, oddzielony od nas Doliną Terebowca, Szeroki Wierch.

Idąc grzbietem na szczyt (1313m n.p.m) mamy przy dobrej pogodzie wspaniałe widoki na Lutowiska, Muczne, Ukrainę, Kopę Bukowską, Krzemień, Halicz, Rozsypaniec, Szeroki Wierch i dolinę Terebowca oraz Połoniny i Rawki.

Wychodnie skalne znajdujące się na trasie szlaku dodają piękna temu miejscu. Szczególnie ładnie prezentuje się ten odcinek, gdy idzie się w kierunku przeciwnym, tj. schodząc ze szczytu Bukowego Berda w stronę Widełek, ponieważ widać całą trasę znajdującą się poniżej wędrującego. Na jednej z takich skalnych wychodni umieszczono tablicę poświęconą Marianowi Hadło, wieloletniemu prezesowi Bieszczadzkiej Grupy GOPR (zm. 12.08.2007).

Ze szczytu Bukowego Berda warto podejść również na Krzemień - nie zajmie to więcej niż ½ godziny. Sam szczyt Krzemienia jest niedostępny dla turysty, jednak widoki stąd na Bukowe Berdo, oraz Tarnicę są imponujące. Jak widać grzbiet Bukowego Berda jest miejscami skalisty, co jeszcze dodaje uroku temu ciekawemu miejscu.

Jeżeli planujemy udać się dalej, to należy liczyć się z następującymi czasami przejść:

• od styku szlaku żółtego z niebieskim na szczyt Bukowego Berda: ¾ h.
• od wejścia na szlak niebieski do szlaku czerwonego (GSB) pod Krzemieniem: 1¾ h
  
• dalej czerwonym i niebieskim na Siodło pod Tarnicą: ½ h.
• żółtym z Siodła (przełęcz) na Tarnicę: ¼ h.
• niebieskim z Siodła do Wołosatego: 1h.
• czerwonym (GSB) ze stoków Krzemienia przez Halicz do Wołosatego: 3-3,30h.
• z Siodła pod Tarnicą czerwonym do Ustrzyk Górnych: 2,30h.
• niebieskim, grzbietem Bukowego Berda do Wołosatego: 3¼ h

Piotr Szechyński

Widok ze szczytu na wschód.
foto: P. Szechyński

Tablica poświęcona Marianowi Hadło, wieloletniemu prezesowi Bieszczadzkiej Grupy GOPR, umieszczona na skale na grani Bukowego Berda w kierunku Tarnicy.
foto: P. Olejnik

Zobacz także:

» noclegi Muczne