Jankowce (ok. 360 m n.p.m.) - to miejscowość położona przy spacerowym szlaku żółtym z Leska do szybowiska w Bezmiechowej u podnóży lesistego pasma Czarnego Działu (485 - 445 m) na obrzeżu PKGS przy linii kolejowej z Zagórza do Krościenka.
Położenie geograficzne: Góry Sanocko-Turczańskie.

Ważniejsze epizody z dziejów miejscowości:

1441r. - Iaynkowcze wzmiankowane w źródłach po raz pierwszy własność szlachecka w dobrach sobieńskich Kmitów na podstawie podziału między Małgorzatą, żoną Mościca z Wielkiego Koźminaa jej stryjem Mikołajem Kmitą z Wiśnicza kasztelanem przemyskim wraz z Leskiem, zamkiem Sobień i wsiami do zamku należącymi: Manastercem, Łukawicą i in. Przechodzą na Mikołaja i jego synów.

1443r. - Iankowcze Jan Kmita w sprawie sądowej między Marciszem z Iwonicza a jego stryjenką Jagienką, żoną Jana Krzywieckiego ręczy za dotrzymanie umowy przez Jagienkę daniem intromisji Marciszowi na wsie Łukawica, Lesko, Jankowce i inne położone pod zamkiem Sobień.

1456-1457r. - Stanisław, Mikołaj i Jan, bracia niedzielniz Wiśnicza, synowie Mikołaja z Sobnia pozywają Jana Kmitę z Wiśnicza, kasztela lwowskiego o gwałtowne zajęcie dóbr przypadłych im sorte vulgariter loszem : zamku Sobnia i wsi Łukawica, Lesko, Jankowce i in.

1513r. - Jakowice. Piotr, starosta przemyski.

1515r. - Janykovycze, 1530 - Janykowcze, 1561 - Janikowice (Balzer) 2 km na NE (północ) od Leska.

1515 i 1523r. - wymieniane są jako wieś w ziemi sanockiej k. Leska.

1477r. - źródła wymieniają pastewniki miasta Leska położone z jednej strony od Jankowiec i mieszkańca tej wioski Ywana Popyela, który przyjmuje prawo miejskie Leska.

1530r. - wieś podlega popowi w mieście Lesku i nosi nazwę Janykowcze.

1567r. - Paszko Zawalidroga i w 1676 r. Sienko f. Huszina z Janikowic przyjmują prawo miejskie miasta Leska.

1672r. - po najeździe tatarskim we wsi stanowiącej własność Stadnickich ocalało 5 domów.

Warto zobaczyć:

Płaskorzeźbę Matki Bożej z Dzieciątkiem ukazaną do połowy i umieszczoną w głównym ołtarzu kościoła parafialnego p.w. św. Jadwigi, od 1991 r. zwanej Matką Bożą ocalenia. Płaskorzeźba licząca ok. 200 lat przywieziona ze wschodu przez wysiedlanych Polaków do Przemyśla przez Pruchnik dotarła do Jankowiec.

Przy podjeździe do drogi krajowej w Glinnem wyłoni się rozległa panorama na Park Krajobrazowy Gór Słonnych, wokół którego obwodnicą będziemy podróżować.

Park Krajobrazowy Gór Słonnych - utworzono w 1992 r. Obejmuje on ochroną rozległe obszary północnej części Gór Sanocko - Turczańskich i południowe pasma Pogórza Przemyskiego o pow. 51 392 ha. W tej strefie chronionego krajobrazu ponad 60% powierzchni zajmują lasy, a 32 % użytki rolne. Utworzono tu 5 rezerwatów przyrody: "Chwaniów", "Dyrbek", "Na Opalonym", "Polanki" i "Sobień". Pierwsze cztery z nich obejmują ochroną naturalne zbiorowiska buczyny karpackiej, a "Sobień" las mieszany. Jakże pięknie musi tu być jesienią, gdy buki wystroją się w różnobarwne sukienki liściaste.

W tak znacznie zalesionym terenie, a przy tym słabo zaludnionym i odwiedzanym przez ludzi chętnie zamieszkują duże ssaki, m. in. jelenie karpackie, łosie, dziki i liczne ptaki drapieżne jak orzeł bielik, bocian czarny i puchacz. Przybyły też na ten obszar ciszy niedźwiedzie, wilki i rysie. Znalazły one doskonałe warunki do rozwoju i założyły swoje rewiry. Warto podreślić, iż faunę parku stanowią 133 gatunki kręgowców, w tym 92 gatunki ptaków oraz 52 gatunki bezkręgowców objętych ochroną całkowitą. Flora parku zadziwia ok. 900 gatunkami roślin naczyniowych, w tym 68 górskich i 5 subalpejskich.

Występują tutaj dwa piętra roślinności:
- do 500m n.p.m. piętro pogórza z charakterystycznym dla niego grądem wschodniokarpackim,
- powyżej 500m n.p.m. regiel dolny z buczyną i lasami bukowo-jodłowymi. Widoczne są one doskonale w krajobrazie parku.

Stanisław Orłowski - Stowarzyszenie Przewodników Turystycznych "Karpaty"