Wielu turystów - z różnych przyczyn - przyjeżdża w Bieszczady ze swoimi czworonogimi pupilami, którymi oczywiście są głównie psy. Warto przypomnieć kilka podstawowych informacji potrzebnych do spokojnego spędzenia urlopu ze zwierzakiem.

Kąpiel w potoku Osławica. "Serwisowy" owczarek niemiecki Brus uwielbia bieszczadzkie potoki
foto: P. Szechyński

Od pewnego już czasu, ale nie wszyscy jeszcze o tym wiedzą, zabronione jest wprowadzanie psów na teren Bieszczadzkiego Parku Narodowego powyżej dolnej granicy lasu oraz na szlaki turystyczne. Wymóg ten nakłada na Park ustawa o Ochronie Przyrody z roku 2004, która w art.15 pkt.16 mówi:

Wprowadzanie psów na obszar parku dozwolone jest wyłącznie w obszarze ochrony krajobrazowej. Zabrania się wprowadzania psów na szlaki turystyczne i ścieżki przyrodnicze, za wyjątkiem odcinków prowadzących wzdłuż dróg publicznych.

Aktualny regulamin BdPN (2012) w pkt.2 mówi:
Wprowadzanie psów na obszar parku dozwolone jest wyłącznie w obszarze ochrony krajobrazowej. Zabrania się wprowadzania psów na szlaki turystyczne, za wyjątkiem odcinków prowadzących wzdłuż dróg publicznych.

Plan ochrony (projekt) dopuszczał jeszcze w roku 2005 możliwość wprowadzania psów w kilka wyznaczonych przez dyrektora parku miejsc (były to m.in.: szlak żółty na Połoninę Wetlińską czy ścieżka przyrodniczo-historyczna Bukowiec - Sianki. W roku 2006 zrezygnowano z tej możliwości zasłaniając się ustawą (mimo że od 2004 roku jest ona niezmienna).

W Sękowcu
foto: P. Szechyński

Jak zatem widać z powyższego - o chodzeniu z psem po połoninach należy zapomnieć. Zakaz ten, podobnie jak wiele innych, budzi liczne kontrowersje, nie mniej - na razie obowiązuje.

Warto również pamiętać, że poza BdPN na terenie lasu oraz w miejscach publicznych pies powinien być prowadzony na uwięzi (smycz, linka). W lasach - wbrew powszechnemu przekonaniu - nie ma obowiązku prowadzenia psa dodatkowo w kagańcu.

Pamiętajmy że nie każdy lubi gdy podbiega do niego pies (choćby nie wiadomo jak łagodny) celem obwąchania lub przywitania. Poza tym pies nie ma na czole napisane, że jest łagodny i nieszkodliwy - a reakcje ludzi, zwłaszcza na większe psy bywają różne (od zachwytu po ataki histerii) co może skończyć się nieprzyjemnościami lub "pyskówką".

Przy wodospadzie na Hylatym
foto: P. Szechyński

Sporo obiektów noclegowych chętnie przyjmuje czworonogi pod swój dach. Część pobiera dodatkowe opłaty za pobyt psa, jednak jak na razie w wielu pobyt psa jest bezpłatny. Koszt w obiektach płatnych waha się w granicach 5-20 zł/doba. Rezerwując nocleg warto uprzedzić jakiej rasy będzie to pies. Bywa tak, że pomimo iż w ofercie napisane jest standardowe: "możliwość przyjazdu ze zwierzętami", właściciel ma na myśli coś niezbyt dużego :) Dlatego jeśli mamy zamiar przyjechać z 70 kilogramowym pupilkiem, lepiej uprzedzić jaki to będzie pies, aby uniknąć późniejszych nieporozumień. Niestety przybywa również obiektów, w których pies nie jest mile widziany, ta tendencja rośnie.

Wychodząc w góry (w miejsca dozwolone) nie zapomnijmy zabrać psu wody, zwłaszcza w gorące dni. Na wycieczki dolinami i w niższych, zalesionych partiach raczej jest to zbędne ze względu na liczne potoki i źródełka występujące w terenie. Natomiast powyżej granicy lasu zazwyczaj jest z tym problem. Należy również poważnie traktować możliwość spotkania psa ze żmiją zygzakowatą. Dla niewielkiego, kilkukilogramowego pieska ukąszenie skończy się zazwyczaj śmiercią.

Brus, okolice Rabego
foto: P. Szechyński

Brus, zima k. Stężnicy
foto: P. Szechyński

Zobacz także Bieszczady z psem - galeria zdjęć

Piotr Szechyński